OEGSTGEEST – Ik zit in de tuin en geniet van de zomeravond, niet meer zo zwoel maar wel aangenaam. Beentjes op tafel, hoort niet maar is wel lekker. Een wijntje erbij, en voor straks staan de kaarsjes al klaar. Geluiden dragen ver in de vroege avond, ik hoor kinderstemmetjes, ergens ver weg vaag het geluid van verkeer, de vogels zijn nu even stil. Ik kijk rond en geniet van het groen, maar mijn bakken staan er wat verfomfaaid bij. Tijd om ze te vullen voor die heerlijke nazomer en vroege herfst.

Verslingerd aan cyclamen

En ja, door mijn werk ben ik verslingerd geraakt aan cyclamen, en dan vooral voor buiten. Al jaren maak ik eind augustus, begin september een paar bakken op. Bloembakken, hangend onder de ramen van de garage, en een paar potten op het terras, op tafel en op de grond. Groene vingers heb ik niet maar afkijken kan ik wel! Inspiratie genoeg te vinden op You Tube of Pinterest. Dus vul ik mijn bakken en potten met cyclamen in de kleuren waar ik van hou, en vul ze op met lichte grassoorten, hedera (dat weet ik dan toevallig wel) en van die mooie rode vossebessen, of dat diep donkerrode blad. Ik vind het een prachtige combinatie. En als de bakken dan klaar zijn kan ik daar zo van genieten!

cyclamen_veranda-selections_01_LRGroene vingers zijn niet nodig
Eerst zwoel nazomeren, en dan de vroege herfst in. De bladeren van de bomen gaan verkleuren, het blad begint te vallen, maar mijn bakken blijven prachtig en uitbundig bloeien en geven de tuin die nog zo blijmakende kleur. Omdat ik geen groene vingers heb, doe ik er dus weinig aan. Maar dat hoeft ook niet. De nachtelijke dauw zorgt voor voldoende vocht, af en toe een slok water erbij is natuurlijk wel goed maar vaak hoeft het niet eens. Wat ik wel zo af en toe doe, is de uitgebloeide bloemen (met steel!) verwijderen, om ervoor te zorgen dat de nieuwe bloemknopjes die zich verstoppen onder het blad voldoende energie hebben om hun kopjes op te steken. En dat bloemen verwijderen laat mij steeds weer in verwondering beseffen hoeveel bloemen zo’n klein plantje geeft. Ik weet het, het is een tic, maar soms tel ik de bloemen die ik verwijder, en dat loopt echt in de tientallen. En toch zitten er dan ook nog steeds tientallen fijne knopjes onder het blad, klaar om zich bloeiend te ontvouwen in die sierlijke elegante bloemen. Daar kan ik zo van genieten, dat geeft zoveel plezier!

Cyclamen zijn doordouwers
In mijn vrienden- en kennissenkring hoor ik nog steeds te vaak de verbaasde vraag: ” oh, kunnen die dan ook buiten? Dat wist ik helemaal niet…” En dan leg ik met liefde uit waarom en hoe dat wel kan, waar ze op moeten letten, hoe gemakkelijk de verzorging is en hoe lang ze blijven bloeien, zeker tot aan de eerste nachtvorst, maar vaak nog langer. Het zijn doordouwertjes, die cyclamen.

cyclamen Veranda-selections_03_LRVerandaSelections
Uit verschillende testen zijn de cyclamen die verkocht worden onder het label Veranda Selections, het best te voorschijn gekomen. Ze zijn herkenbaar aan het etiket en de appelgroene tray, maar natuurlijk zijn er ook andere goede labels te koop.
Als je straks bij bloemist of tuincentrum staat en je denkt “die cyclamen zijn eigenlijk best wel mooi”, neem dan deze tips even mee:
-Let goed op het etiket en let erop dat de plant goed in het blad zit, want elk blaadje geeft ook een bloem! Ja, echt, dat is een weetje: veel blad betekent dus veel bloemen.
-En doe deze test eens: pak de plant en schud haar eens flink heen en weer en let erop wat de stelen doen. Zijn het slappe zwiebelende steeltjes of blijven ze stevig overeind? Bij dat laatste heb je vrijwel zeker een cyclaam uit de superserie, lekker sterk en hard.

Maak een mooie creatie die past bij jouw tuin, jouw terras of jouw balkon, in jouw eigen stijl.

Ik zit nog heerlijk in de tuin en geniet van een mooie nu nog zomeravond. Straks wanneer de schemer invalt komen de vleermuisjes weer tevoorschijn, sierlijk scherend door de avondlucht…

Genieten is soms zo simpel…..

Carin Parie, professional in de sierteelt, Rotterdamse, ‘schrijft vanuit haar donder’