Er zijn weinig voorwerpen die zo’n rijke geschiedenis dragen als de wandelstok. Hij staat in de hoek, leunt tegen de muur, en wacht. Wie hem pakt, houdt niet zomaar een stuk houvast vast… je houdt een eeuwenoude en meest veelzijdige metgezel vast.
Meest veelzijdige metgezel
Van farao tot flaneur
De wandelstok is zo oud als de mensheid zelf. Al in het oude Egypte was de staf een symbool van macht en gezag. Farao’s droegen hem als attribuut van goddelijk gezag, herders als praktisch gereedschap. In de Griekse oudheid was de stok het kenmerk van de filosoof die denkend door de stad liep. En in de zeventiende en achttiende eeuw werd de wandelstok in Europa een onmisbaar accessoire voor de gegoede burgerij. Zonder stok was een heer geen heer. Men droeg hem niet omdat men hem nodig had, maar omdat men hem wilde hebben. Die sociale lading verdween nooit helemaal. De wandelstok was altijd meer dan een hulpmiddel; het was een statement.
Fotocredits introfoto: Erwin Bosman, op Pixabay.
Democratisering van de stok
Waar de wandelstok lang voorbehouden was aan de hogere standen, wordt hij in de twintigste eeuw breder toegankelijk. Maar paradoxaal genoeg veranderde die democratisering ook zijn imago. De stok werd geassocieerd met ouderdom, met beperking, met het lichaam dat het laat afweten. Dat beeld verschuift weer. Want wie goed rondkijkt, ziet de wandelstok in allerlei gedaantes terugkeren. De nordic walking-stokken op het strand. De elegante essen houten stok van de man in het park die hem meer draagt dan gebruikt. De verstelbare aluminium stok in de hand van de dame die na een heupoperatie haar conditie terugkrijgt. Het zijn allemaal uitingen van hetzelfde instrument, elk met hun eigen verhaal.
‘Zonder stok was een heer geen heer.’
Foto: James de Mers, op Pixabay.
Tijdloos en multifunctioneel
De moderne wandelstokkenmarkt is verrassend divers. De houten stok — bij voorkeur es, kastanje of hazelaar — heeft een tijdloze elegantie en een gewicht dat vertrouwen geeft. De verstelbare stok past zich aan elk lichaam en elk terrein aan. De opvouwbare variant verdwijnt in een tas en is de ideale reisgenoot. De ergonomische stok met gevormd handvat vermindert de druk op pols en schouder, een zegen voor wie dagelijks kilometers maakt.
Pragmatisch en chic
En dan zijn er de uitzonderingen. De wandelstok met ingebouwd zitje. Vernuftig voor wie op een markt of museum even rust wil nemen. De wandelstokparaplu, die Engelse pragmatiek combineert met continentaal chic. En de verzamelaarsstok: gemaakt van ivoor, zilver, exotisch hout of porseleinen handvatten, gedragen door mensen die de stok niet nodig hebben maar simpelweg te mooi vinden om thuis te laten.
Gezondheid: het onderschatte argument
Hier valt winst te behalen, letterlijk. Een wandelstok verdeelt het lichaamsgewicht over meer dan twee steunpunten. Dat verlicht de druk op knieën, heupen en onderrug aanzienlijk. Voor mensen met artrose, na een operatie, of simpelweg in de jaren dat het evenwicht wat minder zeker is, kan een stok het verschil betekenen tussen binnen zitten en buiten lopen.
En buiten lopen is gezond. Niet alleen lichamelijk — beweging, frisse lucht, daglicht — maar ook mentaal. Wandelen ordent gedachten. De wandelstok helpt langer en verder te wandelen dan zonder mogelijk zou zijn. Hij geeft zekerheid, en zekerheid geeft vrijheid.
Meest veelzijdige metgezel met karakter
Uiteindelijk is de wandelstok wat zijn drager ervan maakt. Een statussymbool, een medisch hulpmiddel, een verzamelobject, een gezelschapper op de zondagse ommetje. Hij heeft farao’s gedragen en filosofen begeleid. Hij staat in de hoek en wacht. Pak hem op.
Meer over wandelen
Lees ook deze artikelen op GroenVandaag:
Lange Afstandwandelroute uit 1915 herleeft
Wandelen langs stinzen en de IJssel
Historische wandelroute door de duinen gereconstrueerd
