GORREDIJK – De Historia Naturalis. Van absintalsem tot zwarte nachtschade. Plantenfysioloog Marcel De Cleene geeft in dit standaardwerk op toegankelijke wijze inzicht in de toepassingen door de eeuwen heen van geneeskrachtige inheemse kruiden uit de Lage Landen. 

Van de Oudheid tot vandaag verzamelden botanici hun kennis over kruidachtige planten in kruidenboeken. Kennis die vaak op ervaring, op proberen en mislukken gestoeld was en werd doorgegeven van generatie op generatie.

De Historia Naturalis

Geschiedenis van de kruidengeneeskunde

De Historia Naturalis
fragment uit het boek

Kruidenkennis

De titel van dit boek, De historia naturalis, is een variant op de titel van het roemrijke werk van Plinius de Oudere. Deze Romeinse geleerde leert ons veel over wat men in de antieke Oudheid wist over de werking van kruiden. 

Maar ook in de Lage Landen verzamelde men kruidenkennis: de Herbarijs (1351) en Den Herbarius in Dyetische (circa 1500) vertellen in Oud-Nederlands over kwalen en welk kruid er tegen gewassen was. Rembert Dodoens, Matthias L’ Obel en Abraham Munting kunnen niet ontbreken evenals de Flora Batava (1800-1934).

Inheemse planten

Dit referentiewerk laat ruim honderd inheemse planten de revue passeren. Voor elk van deze planten krijgt de lezer een overzicht van wie wat wanneer wist (of niet wist) en waarvoor de plant door de eeuwen heen werd aangewend: om kwalen te genezen, stoffen te verven, ongedierte te bestrijden, leer te looien, of voedsel te bewaren.

Elke plant is voorzien van een gedetailleerde illustratie waarbij alle plantenbestanddelen en -stadia zijn uitgebeeld.

Praktische info

Em. prof. dr. Marcel De Cleene is plantenfysioloog. Hij was werkzaam aan de UGent. Naast 150 wetenschappelijke publicaties schreef hij ook boeken over de relatie tussen natuur en cultuur.

Marcel De Cleene
De Historia Naturalis

Geschiedenis van de kruidengeneeskunde

Uitgeverij Sterck & De Vreese

ISBN 978 90 5615 511 7

gebonden, geïllustreerd

690 pagina’s

verkoopprijs € 49,90

 

Lees ook een dit artikel op GroenVandaag.

‘Wilde knoflook, daar ben ik een beetje gek van’