OEGSTGEEST – Halloween is van oorsprong een Keltisch feest. Op 31 oktober vierden de Kelten oudejaarsavond om op 1 november het nieuwe jaar in te luiden. Het feest Halloween geeft niet alleen uitdrukking aan natuurbeleving, maar ook aan religieuze opvattingen.

Halloween

Oogst- en slachtfeest
Met de overgang van Oud naar Nieuw namen de Kelten afscheid van de zon en begon het seizoen van het duister. De periode waarin Samhain, koning van de doden en God van de kou, het voor het zeggen had. 31 oktober was de laatste oogstdag. Vruchten of gewassen die op 1 november nog aan bomen en struiken hingen en op de velden stonden, werden niet meer gebruikt voor consumptie. De dieren werden van het veld gehaald. De meeste om geslacht te worden om als voedsel te dienen voor de winter. En om de kou draaglijk te maken, werden er vuren aangelegd met in het midden een stropop, omdat men meende dat met het verbranden van de pop vruchtbaarheid werd doorgegeven, zodat ook na de winter weer geoogst kon worden.

halloween_pompoenDodenfeest
Tijdens het feest van Samhain werden ook de doden van het voorbije jaar herdacht. De Kelten geloofden dat de geesten van de overleden voorouders in de nacht van 31 oktober en 1 november zouden ronddwalen, omdat in de nacht van Samhain de grens tussen de wereld van de levenden en de doden zou zijn opgeheven en de deur naar de andere wereld open stond. Maar ook nare geesten, die alleen slecht in de zin hadden, zouden vrij komen. En daarvoor was men zeer bevreesd. Om die af te wenden, werden de vuren in de huizen gedoofd en bezweringsformules gepreveld. Met dwaaltochten probeerden men de boze geesten buiten het dorp te houden en om niet herkend te worden ging men verkleed en schuil achter maskers. De beste vermomming was om zelf als geest met lampions langs de deuren te gaan. Om te plagen of te bedelen: trick or treat.

Foto-credits
grote foto: rgb stock, Ambroz, Bartek Ambrozik
kleine foto: Nicola Anstey