Er is iets merkwaardigs aan de hand met mediterrane planten in Nederlandse tuinen. Ze horen hier eigenlijk niet thuis en doen het steeds beter. De zomers worden warmer, de winters minder streng, en wie een zonnige, beschutte hoek heeft, kan inmiddels een stukje Zuid-Europa creëren dat niet onderdoet voor een terras in Toscane. Laat een mediterrane tuin aanleggen… het Middellandse-zee-gevoel in je achtertuin.
Het Middellandse-Zee-gevoel
Fotocredits introfoto: onkelramirez1, Onkel Ramirez, op Pixabay.
Het psychologische effect
Dat klinkt misschien overdreven, maar de psychologie is reëel. Mediterrane planten activeren een diep verlangen naar warmte, traagheid en overvloed. De geur van lavendel, de zilverachtige glinstering van een olijfblad in de zon, de zware trossen van een wisteria… Ze zetten de geest op een andere frequentie. Tuinonderzoekers spreken van “restorative environments“: omgevingen die stress verminderen en het gevoel van welbevinden verhogen. Een mediterrane tuin werkt bijzonder goed als zo’n omgeving, omdat de combinatie van warmte, geur en kleur meerdere zintuigen tegelijk aanspreekt.
Bloemrijke planten die het goed doen

Foto: Ylanite Koppens, op Pixabay.
Lavendel
Lavendel is de meest voor de hand liggende keuze, en terecht. Het is winterhard, droogtebestendig en trekt bijen en vlinders aan van mei tot ver in augustus. Plant het in volle zon op goed doorlatende, bij voorkeur kalkrijke grond. Natte voeten zijn funest.

Foto: Nennieinszweidrei, Annette Meyer, op Pixabay.
Cistus
Het zonneroosje is minder bekend maar minstens zo indrukwekkend. Ze bloeien in wit, roze of paars en hebben iets wilds en ongetemds dat perfect past bij een mediterrane sfeer.

Foto: Bru-nO, Bruno, op Pixabay.
Wisteria
Blauweregen is voor de grote ambities. Eenmaal goed ingegroeid is hij niet meer te stoppen, en de paarse trossen in mei zijn ronduit spectaculair.

Foto: onkelramirez1, Onkel Ramirez, op Pixabay.
Passiflora
Voor warmteminnende klimplanten is ook de passiebloem een aanrader: exotisch van uiterlijk, maar robuuster dan hij eruitziet.
vijg en olijf: twee iconen
De vijg en de olijf
Dit zijn de twee iconen, en beide zijn inmiddels serieus te kweken in Nederland. De vijg (Ficus carica) is zelfs verrassend winterhard als je hem beschut plaatst. Tegen een zuidmuur werkt het beste. Hij vraagt weinig water en weinig aandacht, en geeft in een goede zomer daadwerkelijk eetbare vruchten. Het grote, handvormige blad heeft iets oerouds en weelderigs dat de tuin meteen een warme uitstraling geeft.
De olijfboom (Olea europaea) is kwetsbaarder voor strenge vorst, maar bij temperaturen tot ongeveer minus tien graden overleeft een volwassen boom het doorgaans goed, zeker met wat bescherming. Jonge bomen worden het eerste jaar het best ingepot en koud maar vorstvrij overwinterd. De echte winst zit ook hier in het esthetische: de grijsgroene bladeren, de gedraaide stam, de sfeer van eeuwigheid die de boom uitstraalt. Er is nauwelijks een boom die zoveel associaties oproept met een langzamer, zintuiglijker leven.
Hoe leg je zo’n tuin aan?
Begin met de bodem. Mediterrane planten haten natte grond. Verbeter de drainage door zand of grind te mengen door de grond, of werk met verhoogde perken. Kies een zuidgerichte plek, bij voorkeur beschut door een muur die overdag warmte opslaat en ’s nachts afgeeft.
Werk met grind als bodembedekking in plaats van schors: het houdt de warmte vast, reflecteert licht en geeft de tuin meteen de juiste uitstraling. Kies voor terracottakleuren in potten en ornamenten, en laat ruimte tussen de planten. Mediterrane tuinen zijn luchtig, niet vol. De rest doet de zon. Het Middellandse-zee-gevoel in je achtertuin. Wil je nog meer informatie? Lees dan deze blogpost over het aanleggen van een mediterrane tuin door hoveniersbedrijf Geerts & Groenendaal.
Meer mediterraans
Lees ook deze artikelen op GroenVandaag:
Olijfboom brengt de mediterranee in de achtertuin

